“Bir sahnenin ortasındayım kendimi bildim bileli.Hep mutlu oldum o ahşap zeminde, karnım hep doydu kırmızı kadife perdeli cennetin bir köşesinde.İlk replik dilimden döküldüğünden bu yana kırk yedi yıl geçti, çok heyecanlanmıştım hala heyecanlıyım…”
Cem Davran “Palyaço’nun Günlüğü”nün (2022) ardından “Bu Gidiş Gidiş Değil” (2024) adlı son kitabında da hayattan, tiyatrodan, özellikle de İstanbul Büyükşehir Belediyesi Şehir Tiyatroları’nda geçen yıllarından, anılarından bahsediyor.
Kasımpaşa Sipahi Fırın sokağına inen yokuşta, Tarlabaşı sokaklarında, Aynalıçeşme kaldırımlarında dolaştırıyor okurunu…
Oyunculuk terminolojisinde “mızrak tutma“nın anlamından, tiyatronun sadece sahneden ibaret olmadığından, kulisin o mucizevi bütünün bir parçası olduğu gerçeğinden bahsediyor. Yalçın Boratap, Fuat İşhan, Feridun Karakaya, Alev Gürzap, Müfit Kiper, Osman Görgen, Şehime Erton‘dan anılar serpiştiriyor ustalıkla.12 Eylül sonrası oyun provalarını izleyen subayların onay vermemesi durumunda oyunun kaldırılması… Meselâ “Şafak Karakolu” adlı oyun genel prova aşamasında repertuardan alınıyor. Öyle, ansızın…birdenbire.
“Darülbedayi’nin çok özel aktörleri, hayran olduğumuz abilerimiz acımasız bir sıkıyönetim kanunuyla atılıp yokluğa itildiler.”
Cem Davran ile turnelere çıkıyoruz.
Foto: Cem Davran instagram hesabı
“Yıllarca çoğunluğu özel tiyatro turnelerinden kalma, tiyatrocular zor şartlara alışıktır, berbat otellerde kalır, kötü mekanlarda oynar kalıplarıyla savaştım…”
Ve “Biz Aşağıda İmzası Olanlar” adlı oyunun sahnesindeyiz.
Provalar, haftada toplam on bir oyun. Ve oyunda uyuyan yolcu rolünü üstlenen Cem Davran, yorgunluğa yenilip, sahnede uykuya dalmasın mı?
” Velhasıl bir kere sahiden uyudu uyuyan yolcu. Uyandığında tren istasyona varmak üzereydi. “
Cem Davran ile As Sineması’nda “La Boum” filmini izliyoruz. “Your Eyes” şarkısına eşlik ediyoruz usulca.
Benden duymuş olmayın, meğer Cem Davran, çocukken İğneci Nina’dan nasıl korkuyorsa, sabahlardan bir sabah Gregor Samsa gibi uyanmaktan da o derece korkarmış.
Kitabın sayfaları arasında “kendi evlatlarının sınavında kendisi sınıfta kalmış Kral Lear” gerçeğini fark ediyoruz. Cem Davran‘ın samimi, sıcak anlatımına hayran kalıyoruz.
“Bu Gidiş Gidiş Değil”i okurken, elinize kağıt, kalem alın derim. Ola ki satır altlarını çizmek, notlar almak istersiniz.
